Pożyteczne zielska

  Pięciornik  kurze ziele ( Potentilla erecta) znany też jako pięciornik kurzyślad, panieński korzeń, pięciornik czteropłatkowy, pięciornik leśny.     T o bylina z rodziny różowatych. Surowcem lekarskim są kłącza ( Tormentillae rhizoma). Pięciornik kurze ziele wykazuje d ziałanie ściągające, bakteriobójcze, przeciwbiegunkowe. Wewnętrznie, stosuje się w postaci odwarów lub nalewek do leczenia biegunek, stanów zapalnych przewodu pokarmowego, zatruć. Zewnętrznie - w leczeniu stanów zapalnych i ropnych jamy ustnej, gardła, pochwy, odbytu, sromu, świądu, czyraków, oparzeń skóry (w postaci maści, odwarów, lewatyw). Wywar z kłącza pięciornika dobrze sprawdza się przy zapaleniach gardła (do płukania).

  Czyściec  leśny ( Stachys sylvatica ), roślina z rodziny jasnotowatych, może osiągać wysokość do 1m. Rośnie w lasach na mokradłach i przy potokach. Czyściec posiada właściwości przeciwzapalne, rozkurczające, przeciwreumatyczne, przeciwgrzybicze, przeciwwirusowe. Stosowany bywa w chorobach dróg żółciowych i wątroby, w chorobach kobiecych, także w infekcjach i stanach zapalnych dróg oddechowych, nadciśnieniu i cukrzycy. Można go stosować w postaci naparu, nalewki a także jako dodatek do herbat. Herbatka z czyśćca. Łyżkę rozdrobnionego ziela zalać szklanką wrzątku i trzymać pod przykryciem 20-30 minut. Pić 3x dziennie.

    Babka lancetowata,  Babka wąskolistna, języczki polne             (Plantago lanceolata L.) - należy do rodziny babkowatych. W stanie dzikim występuje praktycznie na wszystkich kontynentach; gatunek bardzo zmienny, przystosowuje się do różnych warunków. Babka lancetowata to roślina znana i stosowana w lecznictwie od bardzo dawna. Maria Treben w swoim zielniku nazywa babkę Królową dróg a to dlatego, że ziele porastało drogi i pobocza dróg.  Rozjeżdżane żelaznymi obręczami wozów, deptane przez końskie kopyta, nie uległo zniszczeniu. Tak więc uważano, że jest to roślina silna, dlatego będzie doskonałym środkiem na zranienia; jej sok zalecano na ukąszenia skorpionów i węży, złamania i opuchlizny. W medycynie ludowej babkę stosowano na chrypkę, suchy kaszel, nieżyt przewodu pokarmowego i dróg moczowych. Inna równie dobrze znana odmiana babki, to Babka zwyczajna, która niczym nie ustępuje babce lancetowatej. Obie odmiany rosną na poln...

Poziomka pospolita (Fragaria vesca). Inne nazwy zwyczajowe: czerwona jagoda, koziomka. Rośnie dziko w całej Europie, w większej części Ameryki Północnej i Azji (poza wschodnią i południową). Owoce poziomki zawierają węglowodany kwasy organiczne, witaminę C, B1, B2, B6, E, H, PP i sole mineralne. Surowcem leczniczym są liście (Folium Fragariae). Zawierają flawonoidy, kwasy organiczne, olejki eteryczne, witaminy i inne substancje. Właściwości lecznicze posiadają tylko liście z poziomek dziko rosnących.  Działanie: ściągające, moczopędne, pobudzające przemianę materii, przeciwzapalne, antyoksydacyjne, przeciwartretyczne, napotne, przeciwgorączkowe; wykazuje działanie ochronne na miąższ wątroby i zmiany martwicze w trzustce. Suszone liście i owoce stanowiły składnik herbatek na przeziębienie, biegunkę ale też dodawane były do mieszanek na zwapnienie naczyń, podagrę i kamieniach pęcherza.

                   Przytulia czepna (Galium aparine) - roślina z rodziny marzanowatych. Jest rośliną jednoroczną. Jej nazwa czepna wzięła się stąd, że takie wykazuje właściwości. Jej włoski występujące na łodydze i listkach  wykazują się dużą przyczepnością do odzieży i futer zwierzęcych a także posiadają klejąca wydzielinę. Przytulia może osiągać wysokość nawet do 6m jednak z uwagi na jej wiotkość zmuszona jest wspinać się po innych roślinach. Przytulia  wykazuje działanie moczopędne, przeciwzapalne i oczyszczające. Wspomaga również układ pokarmowy. Przytulia czepna stosowana w postaci naparów i odwarów zarówno do picia, jak i zewnętrznie przy problemach skórnych.  Dawniej sprawdzała się w leczeniu drobnych ran i oparzeń. Przytulia zawiera olejek eteryczny, którego związki takie jak: terpeny, ketony i aldehydy odpowiadają za lecznicze właściwości.  Napar przygotowuje się z suszonego ziela zalewając 1-2 łyżki  s...

  Dąbrówka rozłogowa (Ajuga reptans L.) - gatunek rośliny   należący do rodziny jasnotowatych. Występuje w stanie dzikim na obszarze Północnej Afryki, w Europie, Azji Zach. i na Kaukazie. W Polsce jest rośliną dość pospolitą. Dąbrówka rozłogowa kwitnie od maja do sierpnia. Jest rośliną miododajną. Dąbrówkę rozłogową stosuje się w problemach wątrobowych, wrzodach żołądka, hemoroidach i kaszlu. Napar z dąbrówki może łagodzić objawy przeziębienia i kaszlu, działa też przeciwzapalnie przy atopowym zapaleniu skóry, trądziku i wypryskach, a także przy zapaleniu spojówek. Dąbrówkę w medycynie ludowej stosowano także w postaci naparów na sińce i żylaki odbytu. Za działanie lecznicze rośliny odpowiadają: - flawonoidy, - garbniki - irndoidy - kwas chlorogenowy, - kwas kawowy - fitosterole. Napar:  Niewielką ilość surowca zalać wrzątkiem i trzymać pod przykryciem przez około 15-20 minut. Potem przecedzić, wypić. Można stosować 3x dziennie. 

Forsycja ( Forsythia Vahl) zwana też Złotym Deszczem - jest krzewem z rodziny oliwkowatych. Obejmuje aż 11 gatunków.  Surowcem leczniczym są kwiaty. Można spożywać je na surowo ( dodając do sałatek), bądź suszone, można też przygotować z nich syrop, ocet, nalewkę. Forsycja obniża poziom glukozy we krwi, działa uspokajająco i rozkurczowo, Stosowana zewnętrznie, opóźnia procesy starzenia się skóry, łagodzi stany zapalne oczu. Forsycja podnosi odporność organizmu, uszczelnia i uelastycznia naczynia krwionośne.  Kwiaty forsycji zawierają: • rutynę, • flawonoidy , takie jak kwercetyna i antocyjany; • karetonoidy , do których należy luteina i zeaksantyna; • lignany ; • saponiny  – ich źródłem są oprócz kwiatów gałęzie krzewu.; • witaminę C .