Pożyteczne zielska

  Kozłek lekarski   ( Valeriana officinalis ) - bylina uprawiana w celach leczniczych, rośnie również dziko na obszarach podmokłych, wilgotnych. Występuje w całej Eurazji za wyjątkiem miejsc suchych i arktycznych oraz w Ameryce Północnej. Roślina wydziela charakterystyczny słodki zapach, przyciągający koty. Surowcem leczniczym jest korzeń waleriany. Stosowany w ziołolecznictwie w zaburzeniach neurowegetatywnych, jako środek uspokajający oraz ułatwiający zasypianie. Gotowe preparaty farmaceutyczne mają postać kropli sporządzonych na alkoholu a także dostępne są tabletki i kapsułki z ww. surowca.  Sposób użycia i dawkowanie: Napar z korzenia kozłka waleriany: 2-3 g surowca na szklankę gorącej wody, trzymać pod przykryciem 15 minut. Przecedzić. Pić od 1-do kilka razy w ciągu doby.  Nalewka- 0,5 łyżeczki - 5 ml płynu od 1 do kilku razy w ciągu doby.                                  ...

  Kasztanowiec pospolity, kasztanowiec zwyczajny, inaczej zwany też białym (Aesculus hippocastanum L.)  - gatunek drzewa z rodziny mydleńcowatych.  Pochodzi z Półwyspu Bałkańskiego. W ziołolecznictwie wykorzystuje się kwiat kasztanowca ( Inflorescentia hippocastani) i owoc kasztanowca (Fructus hippocastani). Kasztanowiec pospolity zawiera escynę, flawonoidy, kumaryny, garbniki i karotenoidy. Escyna to główna substancja czynna wyciągu z nasion kasztanowca. Wykazuje silne działanie przeciwzapalne i przeciwobrzękowe oraz uszczelniające naczynia krwionośne. Ekstrakt z kwiatów kasztanowca łagodzi objawy żylaków, hemoroidów, obrzęków, siniaków a także stosowany jest w pielęgnacji cery naczynkowej. Zawarta w kwiatach escyna i flawonoidy zapobiegają powstawaniu zakrzepów, zmniejszają lepkość krwi i usprawniają przepływ krwi. Nalewka z kwiatów kasztanowca: 50 g kwiatów kasztanowca zalewamy 600 ml 50% alkoholu i odstawiamy w ciemne i ciepłe miejsce (w zamkniętym pojemniku). Częst...

  Nostrzyk biały ( Melilotus albus ), znany również jako nostrzyk wyniosły.  – należy do rodziny bobowatych (Fabaceae), zwanej też roślinami motylkowymi. Rośnie dziko na obszarach północnej Afryki, ale także w Europie i Azji. Znany jako roślina miododajna i pastewna. Zawiera: flawonoidy ( hiperozyd, rutyna), alkaloidy (hiperycyna), garbniki, olejki eteryczne, saponiny i sole mineralne.  Wykazuje działanie: moczopędne i detoksykujące, wspomaga wydalanie toksyn z organizmu, poprawia metabolizm, łagodzi reumatyzm, bóle mięśni, redukuje napięcie nerwowe i skurcze przewodu pokarmowego, niweluje wzdęcia i niestrawość. Preparaty z nostrzyka: napary, nalewki, wyciągi, maści. Surowcem leczniczym jest ziele (pędy z liśćmi i kwiatami, rzadziej nasiona). Zastosowanie: w postaci naparu, p arzyć 1-2 łyżeczki ziela na szklankę wrzątku przez 10 minut. Pić 2x dziennie. Zewnętrznie jako okłady  na stawy, kąpiele oraz płukanki jamy ustnej.  Nostrzyk żółty (Melilotus officinalis)...

  Nagietek lekarski ( Calendula officinalis L. ). To roslina jednoroczna z rodziny astrowatych. Występuje w stanie dzikim (rejon basenu Morza Śródziemnego) ale też jest uprawiana w ogrodach. W Polsce jest roślina uprawianą. Surowcem leczniczym są kwiaty. Płatki nagietka zawierają: olejek eteryczny, flawonoidy, karotenoidy, alkohole trójterpenowe, związki żywicowe, śluz, kwas jabłkowy i inne. Nagietek wykazuje działanie przeciwzapalne, przyspiesza ziarninowanie i gojenie ran, działa przeciwskurczowo.  Zastosowanie: zewnętrznie w trudno gojących się ranach, oparzeniach, odmrożeniach, wykwitach skórnych, liszajach, stłuczeniach, po ukąszeniu owadów. Napar stosuje się w stanach skurczowych i zapalnych przewodu pokarmowego, owrzodzeniach żołądka i jelit, bolesnym i nieregularnym miesiączkowaniu.  Napar : łyżkę płatków nagietka zalać szklanką wrzątku, zostawić pod przykryciem na 10 minut, odcedzić. Pić dwa razy dziennie po pół szklanki płynu. Odwar (do okładów, kompresów) : 4 ...

Szałwia (Salvia L. ) - rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych. Pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego ale rozprzestrzeniła się również poza jego obszarem.    Surowcem leczniczym szałwii są liście (Folium Salviae). Zawierają olejek lotny (w składzie tujon, pinen, cyneol, kamforę), garbniki, trójterpeny, gorycz pikrosalwina, wit. B1, kwas nikotynowy. Liść szałwii najczęściej znajduje zastosowanie w mieszankach i preparatach do płukania jamy ustnej, dziąseł, gardła, w stanach zapalnych, w ropnym zapaleniu dziąseł, w postaci okładów na trudno gojące się rany.  Wewnętrznie: liście szałwii pobudzają wydzielanie soku żołądkowego, regulują perystaltykę jelit, łagodzą wzdęcia, bóle brzucha, zmniejszają biegunkę, odwary z szałwii obniżają poziom cukru we krwi, także stosowane są w zaburzeniach wątrobowych, przy nadmiernym poceniu się. Podawanie szałwii w zbyt dużych ilościach i przez dłuższy czas może wywołać nudności, wymioty, itp.  Napar: liść szałwii (łyżkę stołową) zalać szk...

Brzoza (Betula L.) - rodzaj drzew i krzewów należący do rodziny brzozowatych.  W lecznictwie wykorzystywany sok i liście. Sok brzozowy pozyskiwany wiosną nazywany oskołą zawiera dużo cukrów, niegdyś stosowany był jako napój chłodzący, leczniczo w chorobach dróg moczowych, kamicy nerkowej, dnie moczanowej, obrzękach sercowo-naczyniowych.  Sok z brzozy wykazuje działanie przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. Łagodzi bóle mięśni i stawów. Stosuje się 2-3 szklanki (o pojemności 150 ml) soku dziennie przez okres około 2-3 tygodni.                    Liść brzozy (Folium betulae) - wspiera pracę nerek, wykazuje działanie moczopędne, napotne i oczyszczające. Dzięki zawartości związków przeciwutleniających, takich, jak flawonoidy, liście brzozy mają też szerokie zastosowanie w kosmetyce (pielęgnacja skóry trądzikowej i tłustej, niwelowanie nadmiernej potliwości, regeneracja cery, wygładzanie zmarszczek). Napar: 1 łyżkę suszonych liści...