NAGIETEK LEKARSKI

 

Nagietek lekarski/Fot.J.Smak
Nagietek lekarski (Calendula officinalis L.). To roslina jednoroczna z rodziny astrowatych. Występuje w stanie dzikim (rejon basenu Morza Śródziemnego) ale też jest uprawiana w ogrodach. W Polsce jest roślina uprawianą. Surowcem leczniczym są kwiaty. Płatki nagietka zawierają: olejek eteryczny, flawonoidy, karotenoidy, alkohole trójterpenowe, związki żywicowe, śluz, kwas jabłkowy i inne. Nagietek wykazuje działanie przeciwzapalne, przyspiesza ziarninowanie i gojenie ran, działa przeciwskurczowo. 
Zastosowanie: zewnętrznie w trudno gojących się ranach, oparzeniach, odmrożeniach, wykwitach skórnych, liszajach, stłuczeniach, po ukąszeniu owadów. Napar stosuje się w stanach skurczowych i zapalnych przewodu pokarmowego, owrzodzeniach żołądka i jelit, bolesnym i nieregularnym miesiączkowaniu. 

Napar: łyżkę płatków nagietka zalać szklanką wrzątku, zostawić pod przykryciem na 10 minut, odcedzić. Pić dwa razy dziennie po pół szklanki płynu.
Odwar (do okładów, kompresów): 4 łyżki płatków nagietka zalać szklanką zimnej wody i gotować 20 minut. Odcedzić, chłodny kompres przykładać pod ceratką/folią. 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

BARWINEK POSPOLITY

Obraz
  Barwinek pospolity  ( Vinca minor L.).  Roślina lecznicza o działaniu hipotensyjnym i poprawiającym krążenie mózgowe i obwodowe. Stosowana przy szumach usznych, nadciśnieniu i problemach z pamięcią.  Zewnętrznie w postaci odwarów, wykazuje działanie przeciwzapalne, łagodzi oparzenia, przyspiesza gojenie ran oraz łagodzi stany zapalne jamy ustnej i gardła.  Barwinek wykazuje też właściwości uspokajające, pomaga w stanach lękowych. Działa też przeciwkrwotocznie i ściągająco.  Surowcem leczniczym jest ziele czyli nadziemna część rośliny (Herba Vincae minoris), zbierana od maja do sierpnia. W lecznictwie stosowany jako herbatka ale również  występuje w postaci kropli.  Barwinek pospolity zawiera silne alkaloidy, dlatego zaleca się ostrożność w stosowaniu tego ziela. 
Czytaj więcej

KOMOSA BIAŁA

Obraz
              Komosa biała, lebioda    ( Chenopodium album  L.) – gatunek rośliny z rodziny komosowatych. Koko9sa biała zwana lebiodą, występuje na wszystkich kontynentach, poza Antarktydą. W przeszłości lebioda była stosowana w lecznictwie, bowiem posiada właściwości wykrztuśne, jednak obecnie nie jest stosowana w ziołolecznictwie z uwagi na jej toksyczne właściwości. Komosa biała zawiera saponiny, kwas szczawiowy, alkaloidy (betacyna, betaksantyna) i kwas oleanolowy. Roślina rośnie na glebach przeazotowanych a więc kumuluje azotany. Po zażyciu komosy i przebywaniu na słońcu wiele osób doznało uczulenia w postaci obrzęku skóry, zmiany kolorytu, biegunki i silnego podniecenia. Zwierzęta rzadko spożywają komosę ale u nich również  przeszłosci wystąpiły objawy zatruć.   
Czytaj więcej

ŚWIETLIK LEKARSKI, ŚWIETLIK ŁĄKOWY

Obraz
  Świetlik łąkowy ( Euphrasia rostkoviana Hayne) –  gatunek rośliny należący do rodziny zarazowatych (w innych systematykach - trędownikowatych). Inne nazwy zwyczajowe, to świetlik lekarski, także  ptasie oczka i złodziej mleczny (nazwy ludowe). Świetlik występuje na całym obszarze Europy, w Polsce jest rośliną pospolitą. Surowcem leczniczym jest ziele (Herba Euphrasiae).            Skład chemiczny ziela to: glikozyd -aukubinę, garbniki, kwasy fenolowe, olejek eteryczny, pochodne kumaryny, sole mineralne.  Ziele świetlika stosuje się w leczeniu alergicznych i bakteryjnych zapaleń spojówek. Kwasy zawarte w świetliku mają cechy przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, uszczelniając naczynia krwionośne oczu, zapobiega krwawieniom z naczyń siatkówki. Stosowany w zapaleniach spojówek oczu, brzegów powiek, zmęczeniu oczu (pracą przy sztucznym świetle), przy wszelkiego rodzaju alergiach, nadwrażliwości na światło słoneczne, na jęczmień, itp...
Czytaj więcej