Pożyteczne zielska

  Barwinek pospolity  ( Vinca minor L.).  Roślina lecznicza o działaniu hipotensyjnym i poprawiającym krążenie mózgowe i obwodowe. Stosowana przy szumach usznych, nadciśnieniu i problemach z pamięcią.  Zewnętrznie w postaci odwarów, wykazuje działanie przeciwzapalne, łagodzi oparzenia, przyspiesza gojenie ran oraz łagodzi stany zapalne jamy ustnej i gardła.  Barwinek wykazuje też właściwości uspokajające, pomaga w stanach lękowych. Działa też przeciwkrwotocznie i ściągająco.  Surowcem leczniczym jest ziele czyli nadziemna część rośliny (Herba Vincae minoris), zbierana od maja do sierpnia. W lecznictwie stosowany jako herbatka ale również  występuje w postaci kropli.  Barwinek pospolity zawiera silne alkaloidy, dlatego zaleca się ostrożność w stosowaniu tego ziela. 

            Jasnota Biała  (Lamium album L.)  –  surowcem leczniczym są kwiaty. Zbiera się je ręcznie, przy słonecznej pogodzie i suszy w suchym, zacienionym, przewiewnym miejscu.   Zawierają one:  flawonoidy, garbniki,  śluzy, saponiny, glikozydy, cholinę,  związki irydowe,    kwasy wielofenolowe oraz niewielkie ilości olejków eterycznych.  Działanie : jasnota biała wykazuje działanie przeciwzapalne, wykrztuśne, moczopędne i słabo ściągające. Największe zastosowanie znajduje w leczeniu chorób i dolegliwości kobiecych.  Napar   w mieszance z  białą koniczyną   stosowany jest przy nadmiernym i bolesnym miesiączkowaniu kobiet, gdyż zmniejsza krwawienie. Leczy też  upławy   i stany zapalne narządów płciowych. Zaleca się przy obfitych miesiączkach picie  odwaru  z 2 łyżek kwiatów na 2 szklanki wody 3 razy dziennie w równych porcjach.          ...

  Jasnota żółta, gajowiec żółty ( Lamium galeobdolon   L.) . Roślina z grupy jasnotowatych. W medycynie ludowej stosowana była w postaci herbatek i naparów głównie w bólach menstruacyjnych. Gajowca zwanego też ziejcem wykorzystywano również jako pomocne ziele w zaburzeniach trawienia. Kąpiele z zielem gajowca pomocne były w zapaleniach pęcherza i nerek. Zdrowotne właściwości gajowca można wykorzystać również stosując okłady na wrzody i żylaki.  Gajowiec to roślina lecznicza o działaniu przeciwzapalnym i wykrztuśnym, wykazuje też działanie ochronne na wątrobę.  Przy dolegliwościach trawiennych i stanach zapalnych dróg oddechowych, pić napar sporządzony z 1-2 łyżek suszonego ziela zalanego szklanką wrzątku, parzonego pod przykryciem 15-20 minut.  Zewnętrznie do okładów/przemywań: 3 łyżki na szklankę wrzącej wody, parzyć pod przykryciem 15-20 minut. Stos. na rany, wrzody, stłuczenia, żylaki. Kąpiele: Całą roślinę można gotować przez ok. 30 min., po czym uzyskany o...

  Jasnota purpurowa (Lamium purpureum L.) - należy do rodziny jasnotowatych. W medycynie ludowej wykorzystywana była jako środek łagodzący stany zapalne, przyspieszający gojenie ran oraz wspomagający układ oddechowy.  Jasnota purpurowa zawiera szereg substancji bioaktywnych, takich jak: flawonoidy, garbniki, kwasy fenolowe, witaminy i sole mineralne a także olejki eteryczne. Dzięki tym składnikom roślina ta wspiera mechanizmy obronne organizmu i łagodzi dolegliwości chorobowe. Stosowana jest leczeniu przeziębień i kaszlu, łagodzi podrażnienia gardła i krtani..  Zewnętrznie: dzięki właściwościom ściągającym i przeciwbakteryjnym, w formie okładów z naparu na drobne skaleczenia i otarcia. Jasnotę purpurową stosować jako napar z suszonych liści i kwiatów.  Przepis na napar: 1-2 łyżeczki suszu zalać szklanką wrzącej wody, przykryć i parzyć przez 10-15 minut. Pić 1-2 razy dziennie. W sklepach zielarskich dostępna jest również forma soku ze świeżych liści. Roślinę można ta...

    Aloes (Aloe L.) - rodzaj jednoliściennych sukulentów liściowych. Liczy około 590  gatunków ale tylko 20 z nich wykazuje właściwości lecznicze. Aloes występuje w formach: drzewiastej, krzewiastej, bylin a niekiedy lian (pnącza o zdrewniałych łodygach). Rośliny z rodzaju aloesu porastają Półwysep Arabski, występują także w Afryce i na Madagaskarze. Ze znanych gatunków aloesu, najczęściej to: aloes zwyczajny (Aloe vera) i aloes drzewiasty (Aloe arborescens Mill.). Aloes zwyczajny zawiera około 270 składników; w suchym miąższu znajduje się 98,5% wody o ph 4,5 a głównymi składnikami suchej masy aloesu jest błonnik pokarmowy (73%) i części niepalne (ok. 17%). Aloes zawiera kwasy tłuszczowe, taniny, flawonoidy, saponiny, steroidy, terpenoidy, enzymy, witaminy: A,C,E, B6,B12, tiaminę, ryboflawinę, cholinę, kwas foliowy, antrachinony, polisacharydy, minerały(wapń, chrom, miedź, mangan, selen, potas, magnez, sód i cynk).  Z uwagi na bogatą zawartość  ww. związków aloe...

  Imbir lekarski (Zingiber officiale) - to roślina z rodziny imbirowatych. Jej kłącze wykorzystywane jest jako przyprawa, roślina lecznicza a także jest składnikiem wielu preparatów antycelluitowych, szamponów przeciw wypadaniu włosów, past do zębów i płynów do płukania ust. Świeże kłącze imbiru można spożywać na surowo, najlepiej przechowywać go w lodówce, w szczelnie zamkniętym woreczku (w odpowiednich warunkach może pozostać świeży nawet przez kilka tygodni). Imbir stosujemy na ból gardła, mdłości (w czasie ciąży) czy zgaga. Wspomaga trawienie, działa przeciwzapalnie. Imbir hamuje również agregację płytek krwi, dzięki czemu chroni przed powstaniem zakrzepów. Olejek z imbiru stosowany jest w aromaterapii i kosmetologii.  W handlu imbir dostępny jest w postaci kłącza, proszku, syropów, nalewek, soków, herbat, również kandyzowany i marynowany (najczęściej spotykany w sklepach z żywnością azjatycką),  Napój z imbiru: do garnka z wrzącą wodą dodajemy imbir pokrojony w pla...

Uczep trójlistkowy (łac. Bidens tripartita), należy do rodziny astrowatych. Surowcem leczniczym może być liść, korzeń lub całe ziele.  Wykazuje działanie antyoksydacyjne, przeciwzapalne, regenerujące. W medycynie ludowej stosowano go głównie na problemy skórne, jako środek napotny, moczopędny, przeciwgorączkowy.  W swoim składzie zawiera m.in.: kwasy fenolowe, flawonoidy, tanina, kumaryna, kwasy organiczne, związki śluzowe, związki gorczycowe, polisacharydy, auronony, flawanony, flawony, olejki eteryczne, mangan, witaminę C, pektyny. Uczep posiada właściwości: ściągające, żółciopędne, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze (m.in. w stos. do Candida albicans), przeciwobrzękowe, obniża stężenie glukozy we krwi, działa przeczyszczająco. W postaci naparu stosowany jest przy kamicy dróg moczowych, łuszczycy, stanach zapalnych skóry; w przeszłości uczep stosowany był w leczeniu krwotoków oraz występowania krwi w moczu. Zewnętrznie używano go jako preparat przeciwko łysieniu.