IMBIR LEKARSKI

 

Imbir lekarski/Fot. J.Smak
Imbir lekarski (Zingiber officiale) - to roślina z rodziny imbirowatych. Jej kłącze wykorzystywane jest jako przyprawa, roślina lecznicza a także jest składnikiem wielu preparatów antycelluitowych, szamponów przeciw wypadaniu włosów, past do zębów i płynów do płukania ust. Świeże kłącze imbiru można spożywać na surowo, najlepiej przechowywać go w lodówce, w szczelnie zamkniętym woreczku (w odpowiednich warunkach może pozostać świeży nawet przez kilka tygodni). Imbir stosujemy na ból gardła, mdłości (w czasie ciąży) czy zgaga. Wspomaga trawienie, działa przeciwzapalnie. Imbir hamuje również agregację płytek krwi, dzięki czemu chroni przed powstaniem zakrzepów. Olejek z imbiru stosowany jest w aromaterapii i kosmetologii. 
W handlu imbir dostępny jest w postaci kłącza, proszku, syropów, nalewek, soków, herbat, również kandyzowany i marynowany (najczęściej spotykany w sklepach z żywnością azjatycką), 

Napój z imbiru:
do garnka z wrzącą wodą dodajemy imbir pokrojony w plasterki, lub starty na tarce. Odstawiamy na 10 minut, odcedzamy i tak przygotowany napój pijemy ciepły lub ostudzony, można dodać do niego miód i cytrynę. 
Plasterki imbiru możemy dodać do herbaty albo przygotować z nich preparat na zimę (w słoiku) z plastrami limonki lub cytryny z rumem, miodem i goździkami. Pasteryzujemy 5-7 minut, przechowujemy w chłodnym miejscu. W zimie stanowi doskonały dodatek do herbatki. 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

BABKA LANCETOWATA

Obraz
    Babka lancetowata,  Babka wąskolistna, języczki polne             (Plantago lanceolata L.) - należy do rodziny babkowatych. W stanie dzikim występuje praktycznie na wszystkich kontynentach; gatunek bardzo zmienny, przystosowuje się do różnych warunków. Babka lancetowata to roślina znana i stosowana w lecznictwie od bardzo dawna. Maria Treben w swoim zielniku nazywa babkę Królową dróg a to dlatego, że ziele porastało drogi i pobocza dróg.  Rozjeżdżane żelaznymi obręczami wozów, deptane przez końskie kopyta, nie uległo zniszczeniu. Tak więc uważano, że jest to roślina silna, dlatego będzie doskonałym środkiem na zranienia; jej sok zalecano na ukąszenia skorpionów i węży, złamania i opuchlizny. W medycynie ludowej babkę stosowano na chrypkę, suchy kaszel, nieżyt przewodu pokarmowego i dróg moczowych. Inna równie dobrze znana odmiana babki, to Babka zwyczajna, która niczym nie ustępuje babce lancetowatej. Obie odmiany rosną na poln...
Czytaj więcej

KOMOSA BIAŁA

Obraz
              Komosa biała, lebioda    ( Chenopodium album  L.) – gatunek rośliny z rodziny komosowatych. Koko9sa biała zwana lebiodą, występuje na wszystkich kontynentach, poza Antarktydą. W przeszłości lebioda była stosowana w lecznictwie, bowiem posiada właściwości wykrztuśne, jednak obecnie nie jest stosowana w ziołolecznictwie z uwagi na jej toksyczne właściwości. Komosa biała zawiera saponiny, kwas szczawiowy, alkaloidy (betacyna, betaksantyna) i kwas oleanolowy. Roślina rośnie na glebach przeazotowanych a więc kumuluje azotany. Po zażyciu komosy i przebywaniu na słońcu wiele osób doznało uczulenia w postaci obrzęku skóry, zmiany kolorytu, biegunki i silnego podniecenia. Zwierzęta rzadko spożywają komosę ale u nich również  przeszłosci wystąpiły objawy zatruć.   
Czytaj więcej

PIĘCIORNIK KURZE ZIELE

Obraz
  Pięciornik  kurze ziele ( Potentilla erecta) znany też jako pięciornik kurzyślad, panieński korzeń, pięciornik czteropłatkowy, pięciornik leśny.     T o bylina z rodziny różowatych. Surowcem lekarskim są kłącza ( Tormentillae rhizoma). Pięciornik kurze ziele wykazuje d ziałanie ściągające, bakteriobójcze, przeciwbiegunkowe. Wewnętrznie, stosuje się w postaci odwarów lub nalewek do leczenia biegunek, stanów zapalnych przewodu pokarmowego, zatruć. Zewnętrznie - w leczeniu stanów zapalnych i ropnych jamy ustnej, gardła, pochwy, odbytu, sromu, świądu, czyraków, oparzeń skóry (w postaci maści, odwarów, lewatyw). Wywar z kłącza pięciornika dobrze sprawdza się przy zapaleniach gardła (do płukania).
Czytaj więcej