ALOES
Aloes (Aloe L.) - rodzaj jednoliściennych sukulentów liściowych. Liczy około 590 gatunków ale tylko 20 z nich wykazuje właściwości lecznicze. Aloes występuje w formach: drzewiastej, krzewiastej, bylin a niekiedy lian (pnącza o zdrewniałych łodygach). Rośliny z rodzaju aloesu porastają Półwysep Arabski, występują także w Afryce i na Madagaskarze. Ze znanych gatunków aloesu, najczęściej to: aloes zwyczajny (Aloe vera) i aloes drzewiasty (Aloe arborescens Mill.). Aloes zwyczajny zawiera około 270 składników; w suchym miąższu znajduje się 98,5% wody o ph 4,5 a głównymi składnikami suchej masy aloesu jest błonnik pokarmowy (73%) i części niepalne (ok. 17%). Aloes zawiera kwasy tłuszczowe, taniny, flawonoidy, saponiny, steroidy, terpenoidy, enzymy, witaminy: A,C,E, B6,B12, tiaminę, ryboflawinę, cholinę, kwas foliowy, antrachinony, polisacharydy, minerały(wapń, chrom, miedź, mangan, selen, potas, magnez, sód i cynk).
Z uwagi na bogatą zawartość ww. związków aloes zwyczajny ma duży wpływ na funkcjonowanie układu odpornościowego, reguluje układ pokarmowy, działa ochronnie na ścianę żołądka i dwunastnicy, może normalizować ph soku żołądkowego. Aloes wykazuje właściwości antybakteryjne, antywirusowe i przeciwgrzybicze.
Aloes stosowany wewnętrznie w postaci preparatów płynnych (soków, winka), kapsułek, drażetek a także proszku, przeważnie służy jako środek wzmacniający odporność a także regulujący przemianę materii.
Preparaty aloesowe stosowane zewnętrznie popularne są jako lek przyspieszający gojenie ran, regeneruje skórę, łagodzi oparzenia oraz podrażnienia skóry po ukąszeniu owadów.
Winko aloesowe - to jeden ze starych domowych przepisów recepturowych
500 g mielonego aloesu (co najmniej 3-letni), przed użyciem nie podlewać przez około 5 dni.
500g miodu
500 ml czerwonego wina (16-19%)
Mięsiste liście zmiksować razem z miodem i winem, odłożyć w słoju z ciemnego szkła (najlepiej brązowego) w ciemnym i chłodnym miejscu.
Po tym czasie nalewka zdatna jest do picia. Stosować 3 x dziennie na godzinę przed jedzeniem 1 łyżeczkę od herbaty (5-7 dni), potem 3x1 łyżkę stołową na godzinę przed jedzeniem.
Okres leczenia powinien trwać około 2-3 tygodni.
Aloes w kulturze:
Pochodzące z liści aloesu substancje, Żydzi używali do balsamowania ciał; w czasach starożytnych żywicę aloesu ścierano na proszek i sporządzano z niej pachnidło, wykorzystywane do skrapiania pościeli i odzieży. Również skrapiano nim całuny pogrzebowe. Żywicę dodawano także do stosów, na których palono ciała. Juliusz Słowacki w wierszu Testament mój pisze: ,,Niech przyjaciele moi w nocy się zgromadzą - i biedne serce moje spalą w aloesie".
Z kolei dzieło hinduistycznej alchemii tantrycznej - Rasarnawa zapewnia, że rytuał wielbienia Śiwy z użyciem drzewa sandałowego, aloesu, kamfory i szafranu prowadzi do osiągnięcia śiwaloki - nieba boga Śiwy.
Komentarze
Prześlij komentarz