BYLICA PIOŁUN

 

Bylica piołun/Fot. J.Smak
Bylica Piołun zwana też psią rutą lub piołunem (Artemisia absinthium L.) - gatunek z rodziny astrowatych, rozprzestrzeniony głównie w rejonie Morza Śródziemnego. 

Ziele piołunu (Herba Absinthii) - jest rośliną leczniczą; surowcem są liście i szczyty pędów, ususzone i rozdrobnione. 
Piołun jest rośliną toksyczną ze względu na zawartość tujonu. 
Stosowany leczniczo pobudza funkcje wydzielnicze przewodu pokarmowego, zwiększa apetyt; dzięki zawartości olejków eterycznych działa żółciopędnie i spazmolitycznie. W postaci naparów bądź nalewek stosowany był przy niedokwaśności soku żołądkowego, niestrawnościach, niedostatecznym wydzielaniu żółci i braku apetytu.  Piołun wykazuje również działanie odkażające i przeciw robacze. Wyciąg z piołunu stosowany jest we wszawicy a także przeciw świerzbowi. U dzieci w postaci lewatywy z naparu w przypadku zakażenia owsikami. 
Napar: 1 łyżkę ziela zalać szklanką wrzątku, trzymać pod przykryciem, odcedzić, pić co 2 godziny łyżkę naparu. Zewnętrznie obmywać i nacierać skórę zaatakowaną przez świerzbowiec. 





Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

BARWINEK POSPOLITY

Obraz
  Barwinek pospolity  ( Vinca minor L.).  Roślina lecznicza o działaniu hipotensyjnym i poprawiającym krążenie mózgowe i obwodowe. Stosowana przy szumach usznych, nadciśnieniu i problemach z pamięcią.  Zewnętrznie w postaci odwarów, wykazuje działanie przeciwzapalne, łagodzi oparzenia, przyspiesza gojenie ran oraz łagodzi stany zapalne jamy ustnej i gardła.  Barwinek wykazuje też właściwości uspokajające, pomaga w stanach lękowych. Działa też przeciwkrwotocznie i ściągająco.  Surowcem leczniczym jest ziele czyli nadziemna część rośliny (Herba Vincae minoris), zbierana od maja do sierpnia. W lecznictwie stosowany jako herbatka ale również  występuje w postaci kropli.  Barwinek pospolity zawiera silne alkaloidy, dlatego zaleca się ostrożność w stosowaniu tego ziela. 
Czytaj więcej

KOMOSA BIAŁA

Obraz
              Komosa biała, lebioda    ( Chenopodium album  L.) – gatunek rośliny z rodziny komosowatych. Koko9sa biała zwana lebiodą, występuje na wszystkich kontynentach, poza Antarktydą. W przeszłości lebioda była stosowana w lecznictwie, bowiem posiada właściwości wykrztuśne, jednak obecnie nie jest stosowana w ziołolecznictwie z uwagi na jej toksyczne właściwości. Komosa biała zawiera saponiny, kwas szczawiowy, alkaloidy (betacyna, betaksantyna) i kwas oleanolowy. Roślina rośnie na glebach przeazotowanych a więc kumuluje azotany. Po zażyciu komosy i przebywaniu na słońcu wiele osób doznało uczulenia w postaci obrzęku skóry, zmiany kolorytu, biegunki i silnego podniecenia. Zwierzęta rzadko spożywają komosę ale u nich również  przeszłosci wystąpiły objawy zatruć.   
Czytaj więcej

ŚWIETLIK LEKARSKI, ŚWIETLIK ŁĄKOWY

Obraz
  Świetlik łąkowy ( Euphrasia rostkoviana Hayne) –  gatunek rośliny należący do rodziny zarazowatych (w innych systematykach - trędownikowatych). Inne nazwy zwyczajowe, to świetlik lekarski, także  ptasie oczka i złodziej mleczny (nazwy ludowe). Świetlik występuje na całym obszarze Europy, w Polsce jest rośliną pospolitą. Surowcem leczniczym jest ziele (Herba Euphrasiae).            Skład chemiczny ziela to: glikozyd -aukubinę, garbniki, kwasy fenolowe, olejek eteryczny, pochodne kumaryny, sole mineralne.  Ziele świetlika stosuje się w leczeniu alergicznych i bakteryjnych zapaleń spojówek. Kwasy zawarte w świetliku mają cechy przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, uszczelniając naczynia krwionośne oczu, zapobiega krwawieniom z naczyń siatkówki. Stosowany w zapaleniach spojówek oczu, brzegów powiek, zmęczeniu oczu (pracą przy sztucznym świetle), przy wszelkiego rodzaju alergiach, nadwrażliwości na światło słoneczne, na jęczmień, itp...
Czytaj więcej