BRZOZA

Brzoza (Betula L.) - rodzaj drzew i krzewów należący do rodziny brzozowatych.  W lecznictwie wykorzystywany sok i liście. Sok brzozowy pozyskiwany wiosną nazywany oskołą zawiera dużo cukrów, niegdyś stosowany był jako napój chłodzący, leczniczo w chorobach dróg moczowych, kamicy nerkowej, dnie moczanowej, obrzękach sercowo-naczyniowych. 

Sok z brzozy wykazuje działanie przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. Łagodzi bóle mięśni i stawów. Stosuje się 2-3 szklanki (o pojemności 150 ml) soku dziennie przez okres około 2-3 tygodni.  

                Liść brzozy (Folium betulae) - wspiera pracę nerek, wykazuje działanie moczopędne, napotne i oczyszczające. Dzięki zawartości związków przeciwutleniających, takich, jak flawonoidy, liście brzozy mają też szerokie zastosowanie w kosmetyce (pielęgnacja skóry trądzikowej i tłustej, niwelowanie nadmiernej potliwości, regeneracja cery, wygładzanie zmarszczek).

Napar: 1 łyżkę suszonych liści brzozy zalać 1 szklanką wrzącej wody, trzymać pod przykryciem 15 minut, przecedzić. Zazwyczaj zaleca się picie 1 szklanki naparu 2-3 razy dziennie.

Przeciwwskazaniem do stosowania herbatki czy soku brzozowego jest niewydolność serca i nerek.  Nie zaleca się także stosowania preparatów z brzozy dzieciom i kobietom w ciąży/karmiącym bez konsultacji lekarskiej.

Brzoza - znaczenie kulturowe i symboliczne.

Według wierzeń Słowian, sadzona przy grobie miała chronić przed duchami; według chrześcijan, podobne znaczenie miał spełniać krzyż wykonany z drewna brzozowego bądź gałązek. Słowianie, którzy grzebali zmarłych nogami na wschód, sadzili brzozę zawsze od północnej strony grobu. 

Brzoza stanowiła również amulet ochronny dla noworodków, dlatego kołyski dla dzieci wykonywano najczęściej z drewna brzozowego by chronić niemowlęta przed rzuconym urokiem.