Posty

IMBIR LEKARSKI

Obraz
  Imbir lekarski (Zingiber officiale) - to roślina z rodziny imbirowatych. Jej kłącze wykorzystywane jest jako przyprawa, roślina lecznicza a także jest składnikiem wielu preparatów antycelluitowych, szamponów przeciw wypadaniu włosów, past do zębów i płynów do płukania ust. Świeże kłącze imbiru można spożywać na surowo, najlepiej przechowywać go w lodówce, w szczelnie zamkniętym woreczku (w odpowiednich warunkach może pozostać świeży nawet przez kilka tygodni). Imbir stosujemy na ból gardła, mdłości (w czasie ciąży) czy zgaga. Wspomaga trawienie, działa przeciwzapalnie. Imbir hamuje również agregację płytek krwi, dzięki czemu chroni przed powstaniem zakrzepów. Olejek z imbiru stosowany jest w aromaterapii i kosmetologii.  W handlu imbir dostępny jest w postaci kłącza, proszku, syropów, nalewek, soków, herbat, również kandyzowany i marynowany (najczęściej spotykany w sklepach z żywnością azjatycką),  Napój z imbiru: do garnka z wrzącą wodą dodajemy imbir pokrojony w pla...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

UCZEP TRÓJLISTKOWY

Obraz
Uczep trójlistkowy (łac. Bidens tripartita), należy do rodziny astrowatych. Surowcem leczniczym może być liść, korzeń lub całe ziele.  Wykazuje działanie antyoksydacyjne, przeciwzapalne, regenerujące. W medycynie ludowej stosowano go głównie na problemy skórne, jako środek napotny, moczopędny, przeciwgorączkowy.  W swoim składzie zawiera m.in.: kwasy fenolowe, flawonoidy, tanina, kumaryna, kwasy organiczne, związki śluzowe, związki gorczycowe, polisacharydy, auronony, flawanony, flawony, olejki eteryczne, mangan, witaminę C, pektyny. Uczep posiada właściwości: ściągające, żółciopędne, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze (m.in. w stos. do Candida albicans), przeciwobrzękowe, obniża stężenie glukozy we krwi, działa przeczyszczająco. W postaci naparu stosowany jest przy kamicy dróg moczowych, łuszczycy, stanach zapalnych skóry; w przeszłości uczep stosowany był w leczeniu krwotoków oraz występowania krwi w moczu. Zewnętrznie używano go jako preparat przeciwko łysieniu.
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

BAZYLIA POSPOLITA

Obraz
  Bazylia pospolita  ( Ocimum basilicum L. ), zwana też bazylią wonną, bazylkiem ogrodowym, Bazyliką zwyczajną lub bazyliszką polską. Należy do rodziny jasnotowatych. Pochodzi najprawdopodobniej z Afryki, obecnie uprawiana w ogrodach. W starożytnym Rzymie była nazywana Basilescus  (odwołujący się do bazyliszka), Libijczycy wykorzystywali ją jako talizman ochronny przed wężami i skorpionami.  Wieńce uplecione z bazylii znaleziono także w egipskich piramidach.  Surowcem zielarskim jest ziele bazylii ( Herba Basilici ), zawiera olejek eteryczny (bazyliowy), garbnikisaponiny, flawonoidy,substancje gorzkie, olej, kwasy tłuszczowe, sole mineralne i witaminy.  Poprawia trawienie, wykazuje działanie przeciwskurczowe, pobudza wydzielanie soku żołądkowego, działa słabo wiatropędne, przeciwzapalne I przeciwbakteryjne. Powszechnie uważa się, że bazylia poprawia nastrój, dodaję sił, działa przeciwdepresyjnie.  Bazylia to podstawowa roślina przyprawowa stosowana w k...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

ROZMARYN

Obraz
  Rozmaryn   (Rosmarinus officinalis) .  Roślina należy do rodziny jasnotowatych. W stanie dzikim rośnie w rejonie morza śródziemnego, uprawiana na całym świecie.  Rozmaryn znany i uprawiany był już w starożytnym Rzymie, Egipcie, Grecji, a obecnie najbardziej popularny jest we Francji, Hiszpanii, Włoszech, Grecji, Meksyku. Jest rośliną leczniczą i przyprawową. Zawiera olejki eteryczne: cyneol, pinen, cymen, borneol oraz kwas rozmarynowy. Rozmaryn wykazuje działanie odkażające, przeciwzapalne, przeciwutleniające, przeciwbakteryjne, moczopędne, rozkurczowe a także pobudza pamięć. Rozmaryn wspomaga trawienie, reguluje poziom cukru, poprawia krążenie i pracę serca.  Rozmaryn był znany już w czasach starożytnych. Rzymianie nazywali go ,,kwiatem morza", co w języku łacińskim wywodzi się od słów: , ,rosa " (róża) i ,, marinus " (morski). Zapach rozmarynu unoszący się nad wodami oznajmiał marynarzom, że ląd jest już blisko.
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

BORÓWKA BRUSZNICA

Obraz
  Borówka Brusznica (Vaccinum vitis-idaea L.)- niska ciemnozielona krzewinka z rodziny wrzosowatych, znana również pod nazwą borówka czerwona. Liście borówki brusznicy pozostają zielone przez całą zimę, dlatego roślina nazywana jest borówką wiecznie zieloną. Borówka brusznica występuje głównie w lasach iglastych, na połoninach, wrzosowiskach. W celach leczniczych zbiera się liście borówki (Vitis idaea folium) brusznicy, jak i owoce (Vitis idaea fructus). Liście borówki brusznicy-czerwonej jagody pomagają w stanach zapalnych układu moczowego, owoce zaś zawierają antyoksydanty, które neutralizują szkodliwe działanie wolnych rodników a także zapobiegają uszkodzeniom oksydacyjnym komórek. Ekstrakt z borówki brusznicy hamuje lipazę trzustkową - enzym uczestniczący w trawieniu tłuszczów. Dzięki temu trawienie tłuszczów ulega zmniejszeniu i zostają one wydalone w formie niezmienionej przez organizm. To wpływa na skuteczność w walce z otyłością.  Liście borówki brusznicy zawiera...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

ŚWIETLIK LEKARSKI, ŚWIETLIK ŁĄKOWY

Obraz
  Świetlik łąkowy ( Euphrasia rostkoviana Hayne) –  gatunek rośliny należący do rodziny zarazowatych (w innych systematykach - trędownikowatych). Inne nazwy zwyczajowe, to świetlik lekarski, także  ptasie oczka i złodziej mleczny (nazwy ludowe). Świetlik występuje na całym obszarze Europy, w Polsce jest rośliną pospolitą. Surowcem leczniczym jest ziele (Herba Euphrasiae).            Skład chemiczny ziela to: glikozyd -aukubinę, garbniki, kwasy fenolowe, olejek eteryczny, pochodne kumaryny, sole mineralne.  Ziele świetlika stosuje się w leczeniu alergicznych i bakteryjnych zapaleń spojówek. Kwasy zawarte w świetliku mają cechy przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, uszczelniając naczynia krwionośne oczu, zapobiega krwawieniom z naczyń siatkówki. Stosowany w zapaleniach spojówek oczu, brzegów powiek, zmęczeniu oczu (pracą przy sztucznym świetle), przy wszelkiego rodzaju alergiach, nadwrażliwości na światło słoneczne, na jęczmień, itp...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

KOMOSA BIAŁA

Obraz
              Komosa biała, lebioda    ( Chenopodium album  L.) – gatunek rośliny z rodziny komosowatych. Koko9sa biała zwana lebiodą, występuje na wszystkich kontynentach, poza Antarktydą. W przeszłości lebioda była stosowana w lecznictwie, bowiem posiada właściwości wykrztuśne, jednak obecnie nie jest stosowana w ziołolecznictwie z uwagi na jej toksyczne właściwości. Komosa biała zawiera saponiny, kwas szczawiowy, alkaloidy (betacyna, betaksantyna) i kwas oleanolowy. Roślina rośnie na glebach przeazotowanych a więc kumuluje azotany. Po zażyciu komosy i przebywaniu na słońcu wiele osób doznało uczulenia w postaci obrzęku skóry, zmiany kolorytu, biegunki i silnego podniecenia. Zwierzęta rzadko spożywają komosę ale u nich również  przeszłosci wystąpiły objawy zatruć.   
Prześlij komentarz
Czytaj więcej